Fundamenteel online

Prevention and treatment of peri-implant diseases

Proefschrift

Anna Louropoulou verdedigde woensdag 26 april j.l. haar proefschrift, dat als ondertitel had ‘Cleaning of titanium dental implant surfaces’. Promotor was prof. dr. G. A. van der Weijden. Voor deze editie van Fundamenteel maakte Menke de Smit een Abstract.

Verwijdering van de biofilm van implantaatoppervlakken (door zelfzorg en door tandheelkundige zorgprofessionals) is essentieel om peri-implantaire infecties te voorkomen en te behandelen. Doel van dit proefschrift was het beoordelen van de verschillende mechanische en chemische instrumenten die hiervoor ontwikkeld zijn.

Het proefschrift bestaat hoofdzakelijk uit systematische reviews (5 stuks) waarin Anna het effect onderzocht van verschillende mechanische instrumenten op de titanium oppervlakstructuur (hoofdstuk 2), op het gecontamineerde titaniumoppervlak (hoofdstuk 3) en op de biocompatibiliteit van het titaniumoppervlak (hoofdstuk 4). Het effect van commercieel verkrijgbare chemische middelen op het gecontamineerd titaniumoppervlak werd uitgezocht in hoofdstuk 6 en het effect van mechanische plaqueverwijdering door de patiënt zelf werd uitgezocht in hoofdstuk 7. Een in vitro studie werd uitgevoerd naar het effect van verschillende air-polishing poeders op parodontale cellen (hoofdstuk 5). De systematische reviews in dit proefschrift vormden de basis voor een klinische richtlijn voor diagnose, preventie en behandeling van peri-implantaire infecties, ontwikkeld door een gezamenlijke werkgroep van de NVvP en de NVOI.

Bevindingen

Alhoewel de precieze prevalentie van peri-implantaire infecties door verschillen in definiëring lastig te bepalen is, kan worden aangenomen dat de gemiddelde prevalentie van peri-implant mucositis (een reversibele ontsteking van de zachte peri-implantaire weefsels) ongeveer 43% is en de gemiddelde prevalentie van peri-implantitis (naast onsteking van zachte peri-implantaire weefsels ook botafbraak rond het implantaat) ongeveer 22%. Belangrijkste risicofactoren voor het ontstaan van peri-implantaire infecties zijn onvoldoende mondhygiëne, onbehandelde parodontitis en roken.

In de nazorg en bij behandeling van peri-implant mucositis moet normaal gesproken een glad (titanium)oppervlak gereinigd worden. De instrumenten die op het transmucosale implantaatoppervlak gebruikt worden, mogen dit oppervlak niet beschadigen omdat dit rekolonisatie met micro-organismen kan bevorderen. Air-polishers, niet-metalen instrumenten en rubber polijstcupjes geven geen of minimale schade aan gladde titaniumoppervlakken. De noodzaak van ‘implantoplastie’ (het gladmaken van een ruw implantaatoppervlak door diamant- of carbide boren) staat nog ter discussie.

Air-polishers zijn de meest effectieve mechanische instrumenten om de biofilm van het implantaatoppervlak te verwijderen. Ook heeft een air-polisher het minst negatieve effect op de biocompatibiliteit van het titaniumoppervlak. De air-polisher kan met verschillende poeders gebruikt worden (van het zeer abrasieve natriumbicarbonaat tot minder abrasieve poeders gebaseerd op glycine of erythritol). Uit de in vitro studie blijkt dat parodontale cellen (buccale epitheelcellen en fibroblasten afkomstig uit gingiva en parodontaal ligament) verschillend reageren op de geteste poeders. Selectie van het meest geschikte poeder, al naar gelang het gebied dat gereinigd moet worden (supragingivaal, subgingivaal of tijdens flapchirurgie), lijkt van belang. Uit de evaluatie van chemische middelen in relatie tot verwijdering van de biofilm op het titanium implantaatoppervlak blijkt het gebruik van een zuur (etsgel) op dit moment het meest effectief. Qua zelfzorg blijkt elektrisch poetsen niet superieur te zijn aan een handtandenborstel, maar is wel zinvol in geval van een beperkte handvaardigheid of door verbetering van de toegankelijkheid van de te reinigen constructie. Floss is geen goed middel voor interdentale reiniging wanneer een ruw implantaatoppervlak is blootgesteld aan het orale milieu.

Conclusie

Behandeling van peri-implantitis is niet eenvoudig en het resultaat ervan blijft onvoorspelbaar. Kort samengevat geeft dit proefschrift aan dat voorkomen van peri-implantaire infecties beter is dan genezen. Primaire preventie is gebaseerd op patiëntselectie, indicatiestelling, goede planning en uitvoering van de behandeling, maar ook op regelmatige controle van de implantaatgedragen constructie en zorgvuldig onderhoud door zowel de patiënt zelf alsook de mondzorgprofessional.

 Menke de Smit, Parodontoloog (NVvP)


Secretariaat: Postbus 34  1633 ZG Avenhorn  T 0229 540 148  E info@nvvp.org

Secretariaat: Postbus 34  1633 ZG Avenhorn 
T 0229 540 148  F 0229 543 467 
E info@nvvp.org

© NVvP | Realisatie: Makari.nl